لینک اشتراک گذاری
کپی شد
امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1161

1. آیتی از رحمت آمد، گر چه سر تا پا تنش

2. هم دعایی می دهم از سوز دل پیرامنش

3. سوخت جان و شعله ای نامد برون در پیش او

4. زانکه ترسم دل بسوزد ناگه از سوز منش

5. شمع را سوزد دل پروانه چون روشن نبود

6. سوخت خود را و آتش خود کرد پیدا روشنش

7. بازویم طوق سگان کوی او بوده بسی

8. حیف باشد کاین سفال آویزم اندر گردنش

9. وه که دامانش چرا گیرد ز خون چون منی؟

10. من که نپسندم سرشک خون خود پیرامنش

11. دل که با دامان یوسف چشم یعقوبی نداشت

12. آن به خون خود، دروغی نیست بر پیراهنش

13. خاک می سازد تن خود خسرو اندر راه دوست

14. تا شود گردی و بنشیند به روی دامنش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* هر که عیبم کند از عشق و ملامت گوید
* تا ندیدست تو را بر منش انکاری هست
شعر کامل
سعدی
* نه من خام طمع عشق تو می‌ورزم و بس
* که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست
شعر کامل
سعدی
* گفتم بروی روشن تو روی برنهم
* گفتا که آب گل ببرد رنگ زعفران
شعر کامل
فرخی سیستانی