امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 162

1. ندانستم که اهلیت گناهست

2. ایا این ره که می پویم چه راهست

3. ز جور روزگار و طعن دشمن

4. جهان بیش جهان بینم سیاهت

5. نه هر مردی تواند کرد مردی

6. سوار شیر دل پشت سپاهست

7. کسان را بر در هر کس پناهی

8. مرا بر درگه لطفش پناهست

9. اگر آهی کشم درهم کشد روی

10. مگر آیینه را تندی ز آهست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صبح بیداری شود گفتم مرا موی سفید
* من چه دانستم که خواهد پنبه گوشم شدن
شعر کامل
صائب تبریزی
* دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست
* هر که ما را این نصیحت می‌کند بی‌حاصلست
شعر کامل
سعدی
* مانند لاله، سوخته نانی است روزیم
* آن هم فلک به خون جگر می دهد مرا
شعر کامل
صائب تبریزی