امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 410

1. ز من در هجر او هر دم فغان زار می آید

2. خوش آن چشمی که آن هر دم بران رخسار می آید

3. به بازی سوی من آمد، به شوخی دل ز من بستد

4. بدو گفتم، چه خواهی کرد؟ گفتا، کار می آید

5. چو رفتم بر درش بسیار، دربان گفت کاین مسکین

6. گرفتار است گویی، کاین طرف بسیار می آید

7. گر از نادیدنش روزی بمیرم، نیست دشواری

8. ولی رویش نخواهم دید، آن دشوار می آید

9. نشستی در دل و گویی که دل در من نهان کردی

10. نمی دانی که آخر بر دلم این بار می آید

11. سحرگاهان شنید افغان من همسایه، گفت این سو

12. که خواهد بود یارب، کاین فغان زار می آید

13. کجایی، ای که طعن بیدلان کردی کنون دل را

14. نگهدار، ار توانی، کاینک آن عیار می آید

15. رقیبا، یک عنایت کن، خرامیدن مده او را

16. که بر من هر چه می آید ازان رفتار می آید

17. صفای ساعدش دیدی، کف دستش نگر اکنون

18. که گل چیده ست و بر کف کرده از گلزار می آید

19. مرا می گفت دی هر کس چو رفتم از درت بیخود

20. که این صوفی مگر از خانه خمار می آید؟

21. مگو باری که در بندم تو بیزاری شدی خسرو

22. کسی آسان ز جان خویشتن بیزار می آید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چنان در قید مهرت پای بندم
* که گویی آهوی سر در کمندم
شعر کامل
سعدی
* فغان که در حرم وصل بار همچو سپند
* مرا نشستن و برخاستن یکی باشد
شعر کامل
صائب تبریزی
* تابه فروردین جهان چون حله رنگین شود
* بوستان پر لاله و پر سوسن و نسرین شود
شعر کامل
فرخی سیستانی