امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 417

1. مرا باز از طریق ساقی خود یاد می آید

2. غم دیرینه بازم در دل ناشاد می آید

3. از این سو می رسد هجرش کشیده تیغ در کشتن

4. وزان سو سوبختم از بهر مبارکباد می آید

5. بسوز، ای عاشق خسته که آن بی مهر می آید

6. بنال، ای بلبل مسکین که آن صیاد می آید

7. فرو خوردن نمی آرم فغان زار خود پیشش

8. که سگ چون دزد را دریافت در فریاد می آید

9. برو، ای خواب، یار من نه ای، زیرا که من امشب

10. سر زلف پریشان کسی ام یاد می آید

11. ز بیش می کشد بادم، رواقم باش گو،باری

12. من این روزن نمی خواهم که این سو باد می آید

13. فراموشم نمی گردد سر زلف چو شمشادش

14. که بوی غایب خویشم ازان شمشاد می آید

15. خرابم کرده بود و رفته بود او، ای مسلمانان

16. که باز آن یار بدخویم بر آن بنیاد می آید

17. چنانت دوست می دارم که غیرت می برد جانم

18. ز تو بر دیگری گر خود همه بیداد می آید

19. جگر سوز است مشنو، جان من، افسانه خسرو

20. کز او بوی دل شوریده فرهاد می آید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بامداد آن لعبت خوش لب ز بهر بوی خوش
* چون گلاب پارسی بر زلف مشک‌آگین زند
شعر کامل
امیر معزی
* مرا تخت زین باشد و تاج ترگ
* قبا جوشن و دل نهاده به مرگ
شعر کامل
فردوسی
* در قیامت می شود شیرین، زبان در کام ما
* تلخی بادام ما را شور محشر می برد
شعر کامل
صائب تبریزی