امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 532

1. برفت آن دل که با صبر آشنا بود

2. چه می گویم، نمی دانم کجا بود؟

3. همه شب دیده ام خفتن نداده ست

4. که بوی گلرخ من با صبا بود

5. ازان بر گل زند فریاد بلبل

6. که او سالی تمام از گل جدا بود

7. منال، ای بلبل، از بدعهدی گل

8. که تا بوده ست خوبی، بی وفا بود

9. ز ما یادش دهی گه گاه، ای باد

10. گذشت آن وقت کاورا یاد ما بود

11. غنیمت دان وصال، ای همنشینش

12. خوش آن وقتی که آن دولت مرا بود

13. تو، ای زاهد که اندر کوی اویی

14. چگونه می توانی پارسا بود

15. ز در بیرون مران بیگانه وارم

16. که این بیگانه وقتی آشنا بود

17. غمت بس بود، بد گفتن چه حاجت؟

18. ترا گر کشتن خسرو رضا بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* امشب که بزم عارفان از شمع رویت روشنست
* آهسته تا نبود خبر رندان شاهدباز را
شعر کامل
سعدی
* دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست
* هر که ما را این نصیحت می‌کند بی‌حاصلست
شعر کامل
سعدی
* ناصحا سودای بدخویی چنین می داردم
* ورنه کس هرگز چنین رسوا نخواهد خویش را
شعر کامل
جامی