امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 637

1. من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشید

2. تا نپنداری که خود را بر کران خواهم کشید

3. مردمان، از من چه می خواهید آخر، وه که من

4. پای از کویش به گفت مردمان خواهم کشید

5. بیش ازین نبود که بکشندم، بخواهم مست رفت

6. آشکارا در برش گیسوکشان خواهم کشید

7. من نیم زآنهاکه از خوبان بتانم سر به تیغ

8. هر چه آید بر سرم از بهرشان خواهم کشید

9. آب چشم عاشقان تا می رود خواهم فشاند

10. کبر ناز نیکوان تا می توان خواهم کشید

11. گر ترا بینم مگو، جانا که چشمت برکشم

12. هم مرا فرما که من از دیدگان خواهم کشید

13. ای خروس گنگ، آخر روز خواهد شد گهی

14. هم سرت خواهم برید و هم زبان خواهم کشید

15. دل که گم کرده ست خسرو، پیش او آخر گهی

16. خنده ای خواهد از آن کنج دهان خواهم کشید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند
* زلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند
شعر کامل
اوحدی
* بلبل از فیض گل آموخت سخن ور نه نبود
* این همه قول و غزل تعبیه در منقارش
شعر کامل
حافظ
* همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر
* نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها
شعر کامل
حافظ