عطار_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 367

1. نه یار هرکسی را رخسار می‌نماید

2. نه هر حقیر دل را دیدار می‌نماید

3. در آرزوی رویش در خاک خفت و خون خور

4. کان ماه‌روی رخ را دشوار می‌نماید

5. بر چار سوی دعوی از بی‌نیازی خود

6. سرهای سرکشان بین کز دار می‌نماید

7. سلطان غیرت او خون همه عزیزان

8. بر خاک اگر بریزد بس خوار می‌نماید

9. گر مرد ره نه‌ای تو بر بوی گل چه پویی

10. رو باز گرد کین ره پر خار می‌نماید

11. زنهار تا بپویی بی رهبری درین ره

12. زیرا که این بیابان خون‌خوار می‌نماید

13. گر مردیی نداری پرهیز کن که چون تو

14. سرگشتگان گمره بسیار می‌نماید

15. در راه کفر و ایمان مرد آن بود که خود را

16. دایم چنانکه باشد در کار می‌نماید

17. در کار اگر تمامی در نه قدم درین ره

18. کاحوال ناتمامان بس زار می‌نماید

19. کو آتشی که بر وی این خرقه را بسوزم

20. کین خرقه در بر من زنار می‌نماید

21. اندر میان غفلت در خواب شد دل من

22. کو هیچ دل که یک دم بیدار می‌نماید

23. جمله ز خود نمایی اندر نفاق مستند

24. کو عاشقی که در دین هشیار می‌نماید

25. در بند دین و دنیی لیکن نه دین و دنیی

26. سرگشته روزگاری عطار می‌نماید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* به لشکرگاه دارم روی وبر سلطان فشانم جان
* گر آن دریاست وین خورشید من نیلوفرم باری
شعر کامل
خاقانی
* ز دور یاسمنت سبزه سر نکرده هنوز
* بنفشه از سمنت سربدر نکرده هنوز
شعر کامل
محتشم کاشانی
* زبان گندمین نان مرا پخته است در عالم
* چرا چون خوشه گردن کج به پیش این و آن دارم
شعر کامل
صائب تبریزی