عطار_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 377

1. هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید

2. یاران موافق را از خواب برانگیزید

3. یاران همه مشتاقند در آرزوی یک دم

4. می در فکن ای ساقی از مست نپرهیزید

5. جامی که تهی گردد از خون دلم پر کن

6. وانگه می صافی را با درد میامیزید

7. چون روح حقیقی را افتاد می اندر سر

8. این نفس بهیمی را از دار در آویزید

9. خاکی که نصیب آمد از جور فلک ما را

10. آن خاک به چنگ آرید بر فرق فلک ریزید

11. یاران قدیم ما در موسم گل رفتند

12. خون جگر خود را از دیده فرو ریزید

13. عطار گریزان است از صحبت نا اهلان

14. گر عین عیان خواهید از خلق بپرهیزید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* عشق است غمگسار دل دردمند را
* آتش گره ز کار گشاید سپند را
شعر کامل
صائب تبریزی
* عالم از جای به تعظیم کلامش خیزد
* هر که چون صبح برآرد به تأمل دم را
شعر کامل
صائب تبریزی
* گفت از این نوع شکایت که تو داری سعدی
* درد عشقست ندانم که چه درمان سازم
شعر کامل
سعدی