عطار_منطق‌الطیرعذر آوردن مرغان (فهرست)

شمارهٔ 62-حکایت احمد حنبل که پیش بشر حافی می‌رفت

1. احمد حنبل امام عصر بود

2. شرح فضل او برون از حصر بود

3. چون ز فکر و علم خالی آمدی

4. زود پیش بشر حافی آمدی

5. گر کسی در پیش بشرش یافتی

6. در ملامت کردنش بشتافتی

7. گفت آخر تو امام عالمی

8. از تو داناتر نخیزد آدمی

9. هرک می‌گوید سخن می‌نشنوی

10. پیش این سر پا برهنه می‌دوی

11. احمد حنبل چنین گفتی که من

12. گوی بردم در احادیث و سنن

13. علم من زو به بدانم نیک نیک

14. او خدا را به زمن داند ولیک

15. ای ز بی‌انصافی خود بی‌خبر

16. یک زمان انصاف ره بینان نگر


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* فرصت شمر طریقه رندی که این نشان
* چون راه گنج بر همه کس آشکاره نیست
شعر کامل
حافظ
* تا چند ز خون مژه در کوی تو احباب
* صد نامه نویسند و جواب از تو نخواهند
شعر کامل
فروغی بسطامی
* بنفشه زان در آب انداخت قلاب
* که ماهی‌بد ز عکس بید در آب
شعر کامل
وحشی بافقی