لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_مختارنامهباب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شمارهٔ 1 : خورشید رخت ملک جهان میبخشد
شمارهٔ 2 : ای هر نفسی جلوهگری افزونت
شمارهٔ 3 : از بس که شکر فشاند عشق تونخست
شمارهٔ 4 : گاهی به سخن قوت روانم بخشی
شمارهٔ 5 : ای خوش دلی هر دو جهانم غم تو
شمارهٔ 6 : در هر چیزی که بود دل بستگیم
شمارهٔ 7 : یک ذرّه ز عشق تو به صحرا آمد
شمارهٔ 8 : در هر چیزی ترا جمالی دگرست
شمارهٔ 9 : سرگشتهٔ تست، نُه فلک، میدانی
شمارهٔ 10 : ای یاد تو آب زندگانی جان را
شمارهٔ 11 : با جان چه کنم که عشق تو جانم بس
شمارهٔ 12 : چون روی تو مینبینم ای شمع طراز
شمارهٔ 13 : هر شب که نیاوری شبیخون غمت
شمارهٔ 14 : من عاشق روی تو ز دیری گاهم
شمارهٔ 15 : درد تو که در دلم به جای جان بود
شمارهٔ 16 : گر ماه نه زیر میغ میداشتیی
شمارهٔ 17 : رنج تو به صد گنج مسلم ندهم
شمارهٔ 18 : پیوسته به جان و تن ترا خواهم خواست
شمارهٔ 19 : ای بس که دلم بر در تو خون بگریست
شمارهٔ 20 : دلها که به جمع آرزوی تو کنند
شمارهٔ 21 : جانم، ز میان جان، وفای تو کند
شمارهٔ 22 : چندان که دلم سوی تو بشتابد باز
شمارهٔ 23 : دیرست که سودای تو در سر دارم
شمارهٔ 24 : ای قاعدهٔ عشق تو جان افزایی
شمارهٔ 25 : در عشق تو جان قویم میباید
شمارهٔ 26 : گه جان مرا غرق ملاهی میدار
شمارهٔ 27 : از بس که شدم ز عشق تو دور اندیش
شمارهٔ 28 : کو هیچ رهی که پیش آن سدّی نیست
شمارهٔ 29 : از خود برهان مرا که بس ممتحنم
شمارهٔ 30 : عشقت ز ابد تا به ازل میبینم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* اگر عناب دفع خون کند از روی خاصیت
* کنارم از چه رو گردد ز خون دیده عنابی
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* همای بر همه مرغان از آن شرف دارد
* که استخوان خورد و جانور نیازارد
شعر کامل
سعدی
* نباید که باشد جز از آفرین
* که پاکی نژاد آورد پاک دین
شعر کامل
فردوسی