لینک اشتراک گذاری
کپی شد
عطار_مختارنامهباب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شمارهٔ 1 : آن دید بقا که جز بقا هیچ ندید
شمارهٔ 2 : میپنداری که در همه کون کسی است
شمارهٔ 3 : در سایهٔ فقر صد جهان، وانهمه هیچ
شمارهٔ 4 : با دانش او بیخبری داند بود
شمارهٔ 5 : در حضرت توحید پس و پیش مدان
شمارهٔ 6 : گر بر در آفتاب روشن باشم
شمارهٔ 7 : عشقش به وجود متّهم کرد تو را
شمارهٔ 8 : این هر دو جهان عکس کمالی پندار
شمارهٔ 9 : بگذر ز حس و خیال،‌ای طالب حال
شمارهٔ 10 : هر دل که به توحید ز درویشان است
شمارهٔ 11 : ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تو
شمارهٔ 12 : چون محرم هم نفس نهای، تو چه کنی
شمارهٔ 13 : شایستهٔ این هوس نهای، تو چه کنی
شمارهٔ 14 : هیچ است همه، وسوسهٔ خاطر چند
شمارهٔ 15 : تا چند ازین غرور بسیار تو را
شمارهٔ 16 : این قالب اگر بلند دیدی ور پست
شمارهٔ 17 : دل از می عشق مست میپنداری
شمارهٔ 18 : جان شیفتهٔ الست میپنداری
شمارهٔ 19 : جانت به گُوِ تنی در افتاد و برفت
شمارهٔ 20 : جمشید به گلخنی در افتاد و برفت
شمارهٔ 21 : در فرع کجا مشبّهی افتاده است
شمارهٔ 22 : آخر ره دورت به کناری برسد
شمارهٔ 23 : هر چند که نیستی کمت خواهد بود
شمارهٔ 24 : چون هستی را نیست کسی اولیتر
شمارهٔ 25 : ای بس که دل تو بیم دارد در پیش
شمارهٔ 26 : درویشی چیست مست و مفلس بودن
شمارهٔ 27 : جز بیذاتی لایق درویشان نیست
شمارهٔ 28 : با درویشان، «کن و مکن» نتوان گفت
شمارهٔ 29 : خلقان همه در آینهای مینگرند
شمارهٔ 30 : درها به فنا گشادهاند، اینت عجب!

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* آنکه پای از سر نخوت ننهادی بر خاک
* عاقبت خاک شد و خلق به او می‌گذرند
شعر کامل
سعدی
* گر همه خانه کعبه است، که تعمیر مکن
* تا توان کرد عمارت دل ویرانی را
شعر کامل
صائب تبریزی
* هر آدمی که کشتهٔ شمشیر عشق شد
* گو غم مخور که ملک ابد خونبهای اوست
شعر کامل
سعدی