1. نقش دوِیی بر آینه‌ من نبسته‌اند

2. رنگ دل است اینکه به روبم شکسته‌اند

3. آرام عاشقان رم پرواز دیگر است

4. چون شعله رفته‌اند ز خود تا نشسته‌اند

5. غافل مشو زحال خموشان ‌که از حیا

6. صد رنگ ناله در نگه عجز بسته‌اند

7. هوشی‌که رنگ و بوی پرافشان این چمن

8. آواز دلخراش جگرهای خسته‌اند

9. بیگانگی‌ ز وضع نفس بال می‌زند

10. این رشته را ز نغمهٔ الفت گسسته‌اند

11. ابنای روزگار برای گلوی هم

12. خنجر شدن اگر نتوانند دسته‌اند

13. جمعی‌ که دم زعالم توحید می‌زنند

14. پیوسته‌اند با حق و از خود نرسته‌اند

15. آفاق نیست مرکز آرام هیچکس

16. زبن خانهٔ کمان همه یک تیر جسته‌اند

17. غافل ز پاس آب رخ عجز ما مباش

18. ما را به یاد طرف کلاهی شکسته‌اند

19. بیدل نجسته است گهر از طلسم آب

20. نقدی‌ست دل که در گره اشک بسته‌اند