بیدل دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1339

1. آنها که رنگ خودسری شمع دیده‌اند

2. انگشت زینهار ز گردن کشیده‌اند

3. داغ تحیرم‌که نفس مایه‌های وهم

4. زپن چار سو امید اقامت خریده‌اند

5. جمعی ‌کزین بساط به وحشت نساختند

6. چون اشک شمع لغزش رنگ پریده‌اند

7. خلقی به اشتهار جنونهای ساخته

8. دامن به چین نداده گریبان دریده‌اند

9. گوش و زبان خلق به وضع رباب و چنگ

10. بسیار گفتگوی سخن کم شنیده‌اند

11. تحقیق را به ظاهر و مظهر چه نسبت است

12. افسون احولی‌ست ‌که آیینه دیده‌اند

13. مردان ز استقامت و همت به رنگ شمع

14. از جا نمی‌روند اگر سر بریده‌اند

15. بر دوش بید مصلحتی داشت بی‌بری

16. کز بار سایه نیز ضعیفان خمیده‌اند

17. رنج بقا مکش‌ که نفس‌های پر فشان

18. درگلشن خیال نسیمی وزیده‌اند

19. غم شد طرب ز فرصت هستی ‌که چون حباب

20. بر طاق عمر شیشه نگونسار چیده‌اند

21. رنگ بهارشرم ز شوخی منزه است

22. بیدل مصوران عرق می کشیده‌اند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چو بوسید پیکان سرانگشت اوی
* گذر کرد بر مهرهٔ پشت اوی
شعر کامل
فردوسی
* دل صنوبریم همچو بید لرزان است
* ز حسرت قد و بالای چون صنوبر دوست
شعر کامل
حافظ
* خود را چو برگ کاه سبک کن ز هر چه هست
* آنگه کمند جاذبه کهربا ببین
شعر کامل
صائب تبریزی