1. نشد آنکه شعلهٔ وحشتی به دل فسرده فسون‌کند

2. به زمین‌تپم به فلک روم چه جنون ‌کنم‌که جنون‌ کند

3. به فسانهٔ هوس طرب‌، تهی از خودیم و پر از طلب

4. چه دمد ز صنعت صفر نی بجز اینکه ناله فزون ‌کند

5. به خیال‌ گردش چشم او چمنی‌ست صرف غبار من

6. که ز دور اگر نظرم‌کنی مژه‌ کار بوقلمون‌ کند

7. ز جراحت دل ناتوان به خیال او ندهم نشان

8. که مباد آن کف نازنین به فسوس ساید و خون کند

9. به چنین زبونی دست و دل‌، ز صنایع املم خجل

10. که سر خسی اگرش دهم به هزار خانه ستون کند

11. کف پا عروج جبین شود، بن خاک عرش برین شود

12. شود آنچنان و چنین شود که علاج همت دوا کند

13. نه فسانه‌ساز حلاوتی‌، نه ترانه مایهٔ عشرتی

14. به فسون ز پردهٔ‌ گوش ما چه امید پنبه برون‌ کند

15. نزدم ز قسمت خشک و تر، به تردد هوس دگر

16. که نهال بخت سیاه اگر گلی آورد شبیخون کند

17. چمن تحیر بیدلم‌که سحاب رشحهٔ خامه‌اش

18. به تأملی گهر افکند سر قطره‌ای که نگون کند