لینک اشتراک گذاری
کپی شد
بیدل دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 299

1. چیست‌این باغ و این شکفتنها

2. سرآبی وسیرروغنها

3. موج‌رم‌می‌زندچه‌کوه‌وچه دشت

4. چین گرفته‌ست طرف دامنها

5. نرهید از امل تجرد هم

6. رشته دارد قفای سوزنها

7. شب ما را چراغ فرصت‌کو

8. خانه روشن‌کن است روزنها

9. اعتبار زمانه بیکاریست

10. قطره گوهر شد از فسردنها

11. کو فضایی‌که واکنیم پری

12. رفت پرواز با نشیمنها

13. خاک گردم ره طلب بندم

14. سرمه بالم به‌کام شیونها

15. فکر خود بی‌دماغی هوس است

16. سرگران شد خمیدگردنها

17. حیف نشکافتیم پردهٔ دل

18. دانه بوده‌ست مهر خرمنها

19. یارب از سعی بی‌اثر تا چند

20. آب‌کوبدکسی به هاونها

21. گر ننالم‌کجا روم بیدل

22. ششجهت بیکسی ومن‌تنها


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* دوای عشق گویند از سفر خیزد چه دانستم
* که در دل مهر آن مه خواهد افزون شد به هر منزل
شعر کامل
جامی
* طبیبم گفت درمانی ندارد درد مهجوری
* غلط می‌گفت خود را کشتم و درمان خود کردم
شعر کامل
وحشی بافقی
* رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند
* بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت
شعر کامل
سعدی