بیدل دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 692

1. سخت‌ جانی از من محزون‌ که باور داشته‌ست

2. زندگانی بی‌ تو این مقدار لنگر داشته‌ست

3. خار خار موج در خونم قیامت می‌کند

4. خنجر نازت‌نمی‌دانم چه‌جوهر داشته‌ست

5. بر رهت چون‌ نقش‌ پا از من صدایی برنخاست

6. پهلوی بیمار الفت طرفه بستر داشته‌ست

7. حسرت مستان این بزم از فضولی می‌کشم

8. شرم‌اگر باشد عرق‌هم‌ می به‌ساغر داشته‌ست

9. بزمها از رشتهٔ شمعی‌ست لبریز فروغ

10. اینقدر بالیدنم پهلوی لاغر داشته‌ست

11. پروازها جمع است در مژگان من

12. گر همه خوابیده باشم بالشم پر داشته‌ست

13. ؟؟؟ پروازها جمع است درمژگان من

14. پنجهٔ بیکار هم خاریدن سر داشته‌ست

15. نیست جز نامحرمی آثار این زندانسرا

16. خانهٔ ‌زنجیر یکسر حلقهٔ در داشته‌ست

17. دست بر هم سودن ما آبله آورد بار

18. چون‌صدف بیحاصلی‌ها نیزگوهر داشته‌ست

19. چون تریا پا به‌گردون سوده‌ایم از عاجزی

20. آبله ز خاک ما را تاکجا برداشته‌ست

21. دل مصفاکن جهان تسخیری آن مقدار نیست

22. آینه صیقل زدن ملک سکندر داشته‌ست

23. بیدل ا‌ز خورشید عالمتاب باید وارسید

24. یک دل روشن چراغ هفت‌کشور داشته‌ست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* پیران سخن ز تجربه گویند گفتمت
* هان ای پسر که پیر شوی پند گوش کن
شعر کامل
حافظ
* ما چو پیمان با کسی بستیم دیگر نشکنیم
* گر همه زهرست چون خوردیم ساغر نشکنیم
شعر کامل
وحشی بافقی
* شاه‌نشین چشم من تکیه گه خیال توست
* جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو
شعر کامل
حافظ