فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 329

1. دست از دلم بدار که تابم دگر نماند

2. از بس سرشک ریختم آبم دگر نماند

3. تا چند و چند با دل خونین کنم عتاب

4. گشتم خجل ز خویش عتابم دگر نماند

5. ای یار غمگسار دگر حال دل مپرس

6. بستم زبان ز حرف جوابم دگر نماند

7. پندم دگر مده که نمانده است جای پند

8. لب را به بند تاب خطابم دگر نماند

9. آسودگی نماند دگر در سرای تن

10. بیزار گشتم از خود و خوابم دگر نماند

11. پایم فتاد از ره و دستم ز کار ماند

12. پیری شتاب کرد و شتابم دگر نماند

13. دیریست درد میکشم از عیش روزگار

14. در جام خوشدلی می نابم دگر نماند

15. در جست‌وجوی آب کرم بر و بحر را

16. گشتم بسی بسر که سرابم دگر نماند

17. ای یار فیض برده ز باران صحبتم

18. دامان بگش ز فیض سحابم دگر نماند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بهای باده چون لعل چیست جوهر عقل
* بیا که سود کسی برد کاین تجارت کرد
شعر کامل
حافظ
* به خاموشی توان شد گوهر اسرار را محرم
* صدف تا بست از گفتار لب، شد مخزن دریا
شعر کامل
صائب تبریزی
* سخنوران ز سخن پیش تو فرو مانند
* چنان کسیکه به پیمانه خورده باشد بنگ
شعر کامل
فرخی سیستانی