لینک اشتراک گذاری
کپی شد
فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 339

1. عاشقان از لب خوبان می مستانه زدند

2. بنظر زلف دلاویز بتان شانه زدند

3. هر که مجنون تو شد از همه قیدی وارست

4. عاقلان راه نبردند به افسانه زدند

5. عاشقان چاره دل دادن جان چون دیدند

6. جان نهاده بکف دل در جانانه زدند

7. در ازل باده کشان عهد بمستی بستند

8. پاس پیمان ازل داشته پیمانه زدند

9. راه ارباب خرد چون نتوانست زدن

10. بمی و مغبچه راه من دیوانه زدند

11. گفت حافظ چو کشید از سر اندیشه نقاب

12. غزلی را که ملایک در میخانه زدند

13. ما بصد خرمن پندار ز ره چون نرویم

14. چون ره آدم بیدار بیکدانه زدند

15. فیض خوش باش که ما را نتوان از ره برد

16. رهبران دل ما ساغر شکرانه زدند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* گر نثار قدم یار گرامی نکنم
* گوهر جان به چه کار دگرم بازآید
شعر کامل
حافظ
* شبم در ماتم هجران دو ابرو در خیال آمد
* به سینه هر کجا ناخن زدم شکل هلال آمد
شعر کامل
جامی
* در خور ما تلخکامان نیست تشریف وصال
* از شکر بادام تلخ ما نظر پوشیده است
شعر کامل
صائب تبریزی