فروغی بسطامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 387

1. تا از دو چشم مستت بیمار و دردمندیم

2. هم ایمن از بلاییم، هم فارغ از گزندیم

3. گفتی برو ز کویم تا پای رفتنت هست

4. زین جا کجا توان رفت زیرا که پای‌بندیم

5. از طاق ابروانت وز تار گیسوانت

6. هم خسته کمانیم، هم بسته کمندیم

7. در دعوی محبت هم خوار و هم عزیزم

8. در عالم مودت هم پست و هم بلندیم

9. او جز ملامت ما بر خود نمی‌پذیرد

10. ما جز سلامت او بر خود نمی‌پسندیم

11. در عین تیرباران چشم از تو برنسبتم

12. در وقت دادن جان دل از تو برنکندیم

13. وقتی نشد که بی دوست بر حال خود نگریم

14. روزی نشد که در عشق بر کار خود نخندیم

15. گو از کمان مزن تیر کز دل به خون تپیدیم

16. گو از میان مکش تیغ کز کف سپر فکندیم

17. با قهر و لطف معشوق در عاشقی فروغی

18. هم چشمه‌سار زهریم، هم کاروان قندیم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صورت یوسف نادیده صفت می‌کردیم
* چون بدیدیم زبان سخن از کار برفت
شعر کامل
سعدی
* حکایت لب شیرین کلام فرهاد است
* شکنج طره لیلی مقام مجنون است
شعر کامل
حافظ
* نماز شام قیامت به هوش بازآید
* کسی که خورده بود می ز بامداد الست
شعر کامل
سعدی