لینک اشتراک گذاری
کپی شد
قاآنی_دیوانقطعه ها
شمارهٔ 1- در مصیبت سیدالثقلین و فخرالکونین حضرت اباعبدالله ا‌لحسین علیه السلام گوید : بارد چه؟ خون! که؟ دیده! چسان؟ روز و شب! چرا؟
شمارهٔ 2 - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده فریدون میرزا طاب ثراه می‌فرماید : ای ترک من ای بهار جان‌افزا
شمارهٔ 3 - در ستایش امیرالامراء العظام میرزا نبی‌خان رحمه‌لله فرماید : سحرگه ترک فلک تنگ بست خفتان را
شمارهٔ 4 : ای پسر درکار دنیا تا توانی دل مبند
شمارهٔ 5 : باش تا از ابلهی دستی بدارد پیش شمع
شمارهٔ 6 : چون به عشق مجاز نیست نیاز
شمارهٔ 7 : حکایتیست مرا از که از کسی که بود او
شمارهٔ 8 : حل معمای حکمتش نتواند
شمارهٔ 9 : در سخن گفتن چو ماه و آفتاب
شمارهٔ 10 : در شب تاریک شمع ما بود پروانه‌سوز
شمارهٔ 11 : گر بداند لذت جان باختن در راه عشق
شمارهٔ 12 : مانند‌گربه‌ای که خورد بچگان خویش
شمارهٔ 13 : بسکه سرگرم حجت خویشند
شمارهٔ 14 : مردکز عیب خویش بیخبرست
شمارهٔ 15 : استرم را اگر فرستادی
شمارهٔ 16 : مر آن خدای که پیمانه را نگهدارد
شمارهٔ 17 : ای که از عشق و عقل می‌لافی
شمارهٔ 18 : کلام عاقل و جاهل به گوش یکدیگر
شمارهٔ 19 : چو زنی در دام شهوت شد اسیر
شمارهٔ 20 : عاقل از دیدار معنی غافلست
شمارهٔ 21 : ظلم ظالم ذخیره‌ایست نکو
شمارهٔ 22 : درین‌کتاب پریشان نبینی از تربیتت
شمارهٔ 23 : خازن میر معظم راوی اشعار من
شمارهٔ 24 : رنج بیوقت و مرگ بی‌هنگام
شمارهٔ 25 : منافق آنچنان داند ز تلبیس
شمارهٔ 26 : نفس امارهٔ تو دشمن تست
شمارهٔ 27 : امید عیش مدار از جهان بوقلمون
شمارهٔ 28 : ز عهد مهد تا پایان پیری
شمارهٔ 29 : ای دل از جویی که جز احمد کسش‌ میراب نیست
شمارهٔ 30 : زینگونه که امروز کند خواجه تغافل

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* سر به آزادگی از خلق برآرم چون سرو
* گر دهد دست که دامن ز جهان درچینم
شعر کامل
حافظ
* ما را به کوچه غلط انداختن چرا
* دل را بغیر زلف پریشان که می برد
شعر کامل
صائب تبریزی
* بدخواه تو خود را به بزرگی چو تو داند
* لیکن مثلست آنکه چناری و کدویی
شعر کامل
انوری