سخن بزرگان
بخشنده‌ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می‌بخشد.
امام حسین (علیه السلام)

حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 102

1. دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد

2. من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد

3. کارم بدان رسید که همراز خود کنم

4. هر شام برق لامع و هر بامداد باد

5. در چین طره تو دل بی حفاظ من

6. هرگز نگفت مسکن مالوف یاد باد

7. امروز قدر پند عزیزان شناختم

8. یا رب روان ناصح ما از تو شاد باد

9. خون شد دلم به یاد تو هر گه که در چمن

10. بند قبای غنچه گل می‌گشاد باد

11. از دست رفته بود وجود ضعیف من

12. صبحم به بوی وصل تو جان بازداد باد

13. حافظ نهاد نیک تو کامت برآورد

14. جان‌ها فدای مردم نیکونهاد باد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای خضر، غیر داغ عزیزان و دوستان
* حاصل ترا ز زندگی جاودانه چیست؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* و گر شمشیر برگیری سپر پیشت بیندازم
* که بی شمشیر خود کشتی به ساعدهای سیمینم
شعر کامل
سعدی
* این چه دامی است که از سنبل مشکین داری
* که به هر حلقهٔ آن صد دل مسکین داری
شعر کامل
فروغی بسطامی