سخن بزرگان
بزرگى آفريننده در انديشه‌ات، آفريده را خُرد مى‌نماياند در ديده‌ات.
امام علی (علیه السلام)

حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 298

1. مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق

2. گرت مدام میسر شود زهی توفیق

3. جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است

4. هزار بار من این نکته کرده‌ام تحقیق

5. دریغ و درد که تا این زمان ندانستم

6. که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق

7. به مأمنی رو و فرصت شمر غنیمت وقت

8. که در کمینگه عمرند قاطعان طریق

9. بیا که توبه ز لعل نگار و خنده جام

10. حکایتیست که عقلش نمی‌کند تصدیق

11. اگر چه موی میانت به چون منی نرسد

12. خوش است خاطرم از فکر این خیال دقیق

13. حلاوتی که تو را در چه زنخدان است

14. به کنه آن نرسد صد هزار فکر عمیق

15. اگر به رنگ عقیقی شد اشک من چه عجب

16. که مهر خاتم لعل تو هست همچو عقیق

17. به خنده گفت که حافظ غلام طبع توام

18. ببین که تا به چه حدم همی‌کند تحمیق


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ثمر در پای خود افشاندن از هر نخل می آید
* خوشانخلی که فیض خود به جای دور می بارد
شعر کامل
صائب تبریزی
* خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه
* که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم
شعر کامل
حافظ
* عقل را پنداشتم در عشق تدبیری بود
* من نخواهم کرد دیگر تکیه بر پندار خویش
شعر کامل
سعدی