سخن بزرگان
چون خرد كمال گيرد، گفتار نقصان پذيرد.
امام علی (علیه السلام)

حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 52

1. روزگاریست که سودای بتان دین من است

2. غم این کار نشاط دل غمگین من است

3. دیدن روی تو را دیده جان بین باید

4. وین کجا مرتبه چشم جهان بین من است

5. یار من باش که زیب فلک و زینت دهر

6. از مه روی تو و اشک چو پروین من است

7. تا مرا عشق تو تعلیم سخن گفتن کرد

8. خلق را ورد زبان مدحت و تحسین من است

9. دولت فقر خدایا به من ارزانی دار

10. کاین کرامت سبب حشمت و تمکین من است

11. واعظ شحنه شناس این عظمت گو مفروش

12. زان که منزلگه سلطان دل مسکین من است

13. یا رب این کعبه مقصود تماشاگه کیست

14. که مغیلان طریقش گل و نسرین من است

15. حافظ از حشمت پرویز دگر قصه مخوان

16. که لبش جرعه کش خسرو شیرین من است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بهار عمر خواه ای دل وگرنه این چمن هر سال
* چو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هزار آرد
شعر کامل
حافظ
* مهرگان از باد بیرون آورد یاقوت را
* لعل را نوروز بر بندد به شاخ ارغوان
شعر کامل
امیر معزی
* پس از تحمل سختی امید وصل مراست
* که صبح از شب و تریاک هم ز مار آید
شعر کامل
سعدی