سخن بزرگان
بزرگى آفريننده در انديشه‌ات، آفريده را خُرد مى‌نماياند در ديده‌ات.
امام علی (علیه السلام)

حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 87

1. حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

2. آری به اتفاق جهان می‌توان گرفت

3. افشای راز خلوتیان خواست کرد شمع

4. شکر خدا که سر دلش در زبان گرفت

5. زین آتش نهفته که در سینه من است

6. خورشید شعله‌ایست که در آسمان گرفت

7. می‌خواست گل که دم زند از رنگ و بوی دوست

8. از غیرت صبا نفسش در دهان گرفت

9. آسوده بر کنار چو پرگار می‌شدم

10. دوران چو نقطه عاقبتم در میان گرفت

11. آن روز شوق ساغر می خرمنم بسوخت

12. کاتش ز عکس عارض ساقی در آن گرفت

13. خواهم شدن به کوی مغان آستین فشان

14. زین فتنه‌ها که دامن آخرزمان گرفت

15. می خور که هر که آخر کار جهان بدید

16. از غم سبک برآمد و رطل گران گرفت

17. بر برگ گل به خون شقایق نوشته‌اند

18. کان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت

19. حافظ چو آب لطف ز نظم تو می‌چکد

20. حاسد چگونه نکته تواند بر آن گرفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* هر گه که دل به عشق دهی خوش دمی بود
* در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست
شعر کامل
حافظ
* بر تن و جان ناکسان و کسان
* چرب و شیرین چو روغن بلسان
شعر کامل
سنایی
* آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد
* صبر و آرام تواند به من مسکین داد
شعر کامل
حافظ