لینک اشتراک گذاری
کپی شد
حافظ_دیوانرباعی ها
رباعی شمارهٔ 1 : جز نقش تو در نظر نیامد ما را
رباعی شمارهٔ 2 : بر گیر شراب طرب‌انگیز و بیا
رباعی شمارهٔ 3 : گفتم که لبت، گفت لبم آب حیات
رباعی شمارهٔ 4 : ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست
رباعی شمارهٔ 5 : من باکمر تو در میان کردم دست
رباعی شمارهٔ 6 : تو بدری و خورشید تو را بنده شده‌ست
رباعی شمارهٔ 7 : هر روز دلم به زیر باری دگر است
رباعی شمارهٔ 8 : ماهم که رخش روشنی خور بگرفت
رباعی شمارهٔ 9 : امشب ز غمت میان خون خواهم خفت
رباعی شمارهٔ 10 : نی قصهٔ آن شمع چگل بتوان گفت
رباعی شمارهٔ 11 : اول به وفا می وصالم درداد
رباعی شمارهٔ 12 : نی دولت دنیا به ستم می‌ارزد
رباعی شمارهٔ 13 : هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد
رباعی شمارهٔ 14 : چون غنچهٔ گل قرابه‌پرداز شود
رباعی شمارهٔ 15 : با می به کنار جوی می‌باید بود
رباعی شمارهٔ 16 : این گل ز بر همنفسی می‌آید
رباعی شمارهٔ 17 : از چرخ به هر گونه همی‌دار امید
رباعی شمارهٔ 18 : ایام شباب است شراب اولیتر
رباعی شمارهٔ 19 : خوبان جهان صید توان کرد به زر
رباعی شمارهٔ 20 : سیلاب گرفت گرد ویرانهٔ عمر
رباعی شمارهٔ 21 : عشق رخ یار بر من زار مگیر
رباعی شمارهٔ 22 : در سنبلش آویختم از روی نیاز
رباعی شمارهٔ 23 : مردی ز کنندهٔ در خیبر پرس
رباعی شمارهٔ 24 : چشم تو که سحر بابل است استادش
رباعی شمارهٔ 25 : ای دوست دل از جفای دشمن درکش
رباعی شمارهٔ 26 : ماهی که نظیر خود ندارد به جمال
رباعی شمارهٔ 27 : در باغ چو شد باد صبا دایهٔ گل
رباعی شمارهٔ 28 : لب باز مگیر یک زمان از لب جام
رباعی شمارهٔ 29 : در آرزوی بوس و کنارت مردم
رباعی شمارهٔ 30 : عمری ز پی مراد ضایع دارم

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* گرش ببینی و دست از ترنج بشناسی
* روا بود که ملامت کنی زلیخا را
شعر کامل
سعدی
* قلم پوشیده می‌رانم که اسرارم نهان ماند
* اگر چه آتش سوزان به نی نتوان نهان کردن
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* سیمرغ وهم را نبود قوت عروج
* آنجا که باز همت او سازد آشیان
شعر کامل
حافظ