لینک اشتراک گذاری
کپی شد
هاتف اصفهانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 29

1. بتان نخست چو در دلبری میان بستند

2. میان بکشتن یاران مهربان بستند

3. دعا اثر نکند کز درم تو چون راندی

4. به روی من همه درهای آسمان بستند

5. مگر میان بتان روی آن صنم دیدند

6. که اهل صومعه زنار بر میان بستند

7. به آشیانه نبستند عندلیبان دل

8. اگر دو روز در این گلشن آشیان بستند

9. فغان که مدعیان از جفا برون کردند

10. مرا ز شهر تو و راه کاروان بستند

11. رساند کار به جایی جفای گل چینان

12. که در معاینه بر روی باغبان بستند

13. جفاکشان سخنان با تو داشتند ولی

14. چو هاتف از ادب عاشقی زبان بستند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ز مکر سبحه شماران خدا نگه دارد!
* که صد سرست به یک حلقه کمند آنجا
شعر کامل
صائب تبریزی
* دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود
* چون حباب از خود کند قالب تهی دریا شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* ذره ام اما ز فیض داغ عالمسوز عشق
* روشنی بخش زمین و آسمان گردیده ام
شعر کامل
صائب تبریزی