1. زهر غم هجر تو به جان کارگر افتاد

2. امّید وصال تو به عمر دگر افتاد

3. در قلزم دل نیست همانا، نم خونی

4. کز دیده به دامان همه لخت جگر افتاد

5. در دامن شب طرّه سیه مست، گشودی

6. بویی به دماغ آمد و شوری به سر افتاد

7. عشق تو زند راه خراباتی و زاهد

8. این شعله چه شوخ است که درخشک وتر افتاد؟

9. تا باکه رخ از باده برافروخته بودی

10. کآتش به دل عاشق خونین جگر افتاد

11. در هفت صدف گوهر غلتانی اگر هست

12. اشکی ست که از دامن مژگان تر افتاد

13. آتشکدۀ عشق، دل سوختگان است

14. بیزارم از آن شعله که در بال و پر افتاد

15. ای آنکه کنی آتش دل تند به دامن

16. خوش باش که در خرمن جانم شرر افتاد

17. ماند به دل تنگ، نه آزاد و نه بسمل

18. هر صید که در دام تو بیدادگر افتاد

19. آمد به خیالش، به غلط نکهت زلفی

20. سنبل به بغل، باد صبا، بی خبر افتاد

21. آمد به میان قصّه ای از سلسله مویی

22. در حلقۀ سودازدگان شور و شر افتاد

23. این آن غزل نغمه سرایان عراق است

24. کز کلک حزین تو، چه رنگین گهر افتاد