حزین لاهیجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 457

1. مرا مجال سخن، بادۂ زلال دهد

2. که شیشه ره به پریخانۀ خیال دهد

3. فسرده از سخن سرد خود ستایانم

4. سرود مطرب کج نغمه، گوشمال دهد

5. به غیر جذبۀ خاطر این وادی ست

6. به بحر، قطرۀ ما را که اتّصال دهد؟

7. به حشر نامۀ اعمال مجرمی ست سفید

8. که شستشو به عرقهای انفعال دهد

9. صدف به ابر چرا تهمت سخا بندد؟

10. ز گوهری که به سعی کف سؤال دهد

11. شمیم عشق بود تا به حشر خاک مرا

12. که بوی بادۀ دیرینۀ سفال دهد

13. حزین به دولت سودای خال و خطّ کسی ست

14. که عنبرین قلمت نافۀ غزال دهد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* خوارم مکن که ریختن آب روی را
* با خون صد شهید مقابل نهاده اند
شعر کامل
نظیری نیشابوری
* دل تو چون گل رعنا دو رنگ افتاده است
* وگرنه حسن خزان و بهار یکدست است
شعر کامل
صائب تبریزی
* چو لاله در قدحم ریز ساقیا می و مشک
* که نقش خال نگارم نمی‌رود ز ضمیر
شعر کامل
حافظ