جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 1362

1. آن شیخ چه دیدست که در خانه خزیده

2. با خویشتن آمیخته وز خلق بریده

3. هر تارِ تعلّق که بریدست ز اغیار

4. چون کرم بریشم همه بر خویش تنیده

5. خود خلق و تمنّا کند از خلق رهایی

6. از خلق کسی چون رهد از خود نرهیده

7. یک بار به گردی نرسید از ره مردی

8. زنهار گمانش نبری مرد رسیده

9. از کعبه و از کعبه روان دم زند امّا

10. زان قافله بانگ جرسی هم نشنیده

11. از کسب معارف شده مشعوف زخارف

12. دُرهای ثمین داده و خرمهره خریده

13. جامی صفت از جام می عشق مپرسش

14. كان جام ندیدست وزان می نچشیده


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* غصه ام خیزد، کای دل، سخن صبر کنی
* وه چرا گویی از آن چیز که نتوانی کرد؟
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* تا صبا شانه بر آن سنبل خم در خم زد
* آشیان دل یک سلسله را بر هم زد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* درون خامه هر گدا شهنشاهی است
* قدم برون منه از حد خویش، سلطان باش
شعر کامل
صائب تبریزی