لینک اشتراک گذاری
کپی شد
جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 370

1. چو در طریق ارادت نگار ما دو دل است

2. به هر کجا رود از کوی یک دلان بحل است

3. ز چین به لوح جبینش هزار نقش خطاست

4. چه سود از آنکه رُخش رشک صورت چگل است

5. ز لطف و قهر وی آسودگی نیابد کس

6. مزاج او چو نه در طور حسن معتدل است

7. به تیغ فرقت ازو به که بگسلم پیوند

8. به زلف او رگ جانم اگرچه متّصل است

9. چو ریخت بی گنهم خون ز عکس خون منست

10. که سرخ گشته رخ او نه آنکه منفعل است

11. گیاه مهر چه جویم ازو که دست قضا

12. فشانده تخم جفاکاریش در آب و گل است

13. به دلبری که نبود اهل داد دل جامی

14. کنون ز کردۀ خود پیش اهل دل خجل است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
* بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
شعر کامل
مولوی
* بهر موئی از آن زلف پریشان
* دل جمعی پریشان می‌توان یافت
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* نازک شده است خاطر گل ورنه پیش ازین
* در گوش باغ نغمه بلبل گران نبود
شعر کامل
صائب تبریزی