جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 394

1. ای خوش آن عاشق که با یار خودست

2. زنده از دیدار دلدار خودست

3. خرم آن بلبل که با گلبانگ شوق

4. کرده جابر طرف گلزار خودست

5. می تپد نالان دل من گوییا

6. در سماع از نالۀ زار خودست

7. بر ندارد یار ماز آیینه چشم

8. همچو ما مشتاق دیدار خودست

9. بالب نوشین طبيب آمد ولی

10. در کمین جان بیمار خودست

11. کی چشد ذوق گرفتاریِ عشق

12. هرکه چون زاهد گرفتار خودست

13. عمر جامی گرچه در کار تو رفت

14. تا تو رفتی بی تو در کار خودست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* عندلیبی که ز تعجیل بهار آگاه است
* از شکر خند گل آوازه رحلت شنود
شعر کامل
صائب تبریزی
* من آن شکل صنوبر را ز باغ دیده برکندم
* که هر گل کز غمش بشکفت محنت بار می‌آورد
شعر کامل
حافظ
* هر گیاهی کز حریم خیمۀ لیلی دمد
* خورده آب از چشمه سارِ دیدۀ مجنون بُوَد
شعر کامل
جامی