1. طوبی لروضةٍ سجدت ارضها الجباه

2. بشرى لسّدةً لثمت تربها الشفاه

3. این آستانه ایست که از خاک او برند

4. شاهان ملک افسر عزّ و سرير جاه

5. رخ چون نهد به سدره و آلایش آفتاب

6. چرخ ار نه زیر پاش کشد قامت دوتاه

7. چون ابر اگر ز سقف رواقش چکد مطر

8. سر برزند ز تارم چرخ برین گیاه

9. گیرد جهان ز شمسۀ ایوان او فروغ

10. بر صدق این سخن دو گواهند مهر و ماه

11. بندد به روی خود همه درهای حادثه

12. هرکس که آورد به حریم درش پناه

13. و این منقبت ز دولت صاحب دلی گرفت

14. کز مهد خاک کرده درین بقعه خوابگاه

15. پیر هرات زبدۀ انصاریان که سود

16. بر طاق چرخ قبّۀ دهليز او کلاه

17. تصنيف اوست درس مقیمان مدرسه

18. تلقین اوست ذکر مریدان خانقاه

19. گازر گھی است تربت او کابر مغفرت

20. در ساحتش سفید کند نامۀ سیاه

21. میل سرِ مزار پُر انوار او کشد

22. زوّار را به دیدۀ دل كحل انتباه

23. دلو زرست صورت قنديل مرقدش

24. کز وی رهیده یوسف دل ها ز حبس چاه

25. نور ولایتش که جهان را فرو گرفت

26. تا حشر باد هادیِ افتادگان ز راه

27. جامی حریم کعبۀ حاجات این درست

28. روی دعا به کعبه کن و حاجتی بخواه

29. توفیق توبه جو زگناه وجود خویش

30. تاوارهی ز دغدغۀ توبه و گناه