کمال‌الدین اسماعیل_دیوانرباعی ها (فهرست)

شمارهٔ 218

1. چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد

2. از شاخ بهر باد فرو می افتد

3. ز آغاز و سرانجام همی اندیشد

4. وز آمد و شد خنده برو می افتد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر گدایی کنی از درگه او کن باری
* که گدایان درش را سر سلطانی نیست
شعر کامل
سعدی
* نبینی که در گرمی آفتاب
* حرامست برزیره جز زیره آب
شعر کامل
نظامی
* ای که می خندی چو گل در بوستان بی اختیار
* از گلاب گریه بی اختیار اندیشه کن
شعر کامل
صائب تبریزی