کمال‌الدین اسماعیل_دیوانرباعی ها (فهرست)

شمارهٔ 218

1. چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد

2. از شاخ بهر باد فرو می افتد

3. ز آغاز و سرانجام همی اندیشد

4. وز آمد و شد خنده برو می افتد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند
* زلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند
شعر کامل
اوحدی
* شود کوه آهن چو دریای آب
* اگر بشنود نام افرسیاب
شعر کامل
فردوسی
* دست فلک ز کارم وقتی گره گشاید
* کز یکدیگر گشایی زلف گره گشا را
شعر کامل
فروغی بسطامی