کمال‌الدین اسماعیل_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 142 - ایضا له

1. در نگر در صدر دیوان و ببین

2. خواجگان نو که صف پیوسته اند

3. سر بسر بازاریان مختلف

4. جمع گشته جمله در یک رسته اند

5. دست خلقی تا قلم بگشاده اند

6. چون در دکّان خود در بسته اند

7. نیک سر تیزند در راه ستم

8. گر چه در راه کرم آهسته اند

9. در خور بالش نیند امّا هنوز

10. از پی هم بستری شایسته اند

11. موی را نازرده اند الحق جز آنک

12. از زنخدان خودش بگسسته اند

13. نی خطا گفتم جوانانی همه

14. شتاهد و شایسته و بایسته اند

15. راست پنداری عروسان نوند

16. بس که چست و شاهد و بر رسته اند

17. چهره هاشان در قبای سرخ و سبز

18. همچو گل باغنچه در یک دسته اند

19. رونق صدر ایالت باقیست

20. تا نگویی رونقش بشکسته اند

21. خواجگان کردن اربر خواستند

22. خواجگان گردران بنشسته اند

23. مرهمی ده ای خدا کز ظلمشان

24. اهل شهر و روستا دلخسته اند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* به سان‌ گوی کردم دل که دیدم آن صنم دارد
* زسنبل زلف چون چوگان و ازگل چهره چون میدان
شعر کامل
امیر معزی
* به آن رخسار گندم‌گون جمالت راست بازاری
* که قرص آفتاب آنجا نمی‌ارزد به یک ارزن
شعر کامل
محتشم کاشانی
* سپند خال ازان دایم است پابرجا
* که چشم زخم به آن آتشین لقا نرسد
شعر کامل
صائب تبریزی