کمال‌الدین اسماعیل_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 167 - وله ایضا

1. در مدح تو اگر چه مجالی فسیح بود

2. وین بنده را زبان عبارت فصیح بود

3. چندان که خواستم که کنم نظم مدحتی

4. نه معنی غریب و نه لفظی ملیح بود

5. چون بادپای خوشرو اندیشه گرم کرد

6. از عجز درسر آمد و عیبی قبیح بود

7. گفتی قلم شدست مرا دست با قلم

8. وین از کسل نبود که عجز صریح بود

9. بسیار گرد طبع پریشان برآمدم

10. نه پاسخی بجای و نه عذری صحیح بود

11. تا عاقبت زعقل شنیدم که موجبش

12. این بود و بس که قدر تو بیش از مدیح بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ز مکر سبحه شماران خدا نگه دارد!
* که صد سرست به یک حلقه کمند آنجا
شعر کامل
صائب تبریزی
* سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز
* مرده آنست که نامش به نکویی نبرند
شعر کامل
سعدی
* به گوش هوش نیوش از من و به عشرت کوش
* که این سخن سحر از هاتفم به گوش آمد
شعر کامل
حافظ