کمال‌الدین اسماعیل_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 177 - ایضا له

1. سرورا عرضها نمی باید

2. که به دست سخن بسوده شود

3. شعر آیینه ییست کاندر وی

4. صورت حالها نموده شود

5. هر کجا تخم مردمی کارند

6. خوشۀ شکر از آن دروده شود

7. زنگ این ننگ از صحیفه نام

8. نه همانا که خود ز دوده شود

9. هر که از شاعران طمع دارد

10. به کدامین زبان ستوده شود؟

11. بس که نا گفتنی شود گفته

12. هر کجا این سخن شنوده شود

13. هیچ عاقل به خویش نپسندد

14. هر چه از مال ما ربوده شود

15. هست نقصان عرض و وصمت جاه

16. مال کز سیم ما فزوده شود

17. زشت نبود که آن که کان دارد

18. به گدایی به خاک توده شود

19. چه گشاید ترا از آن صندوق

20. که به حرف هجا گشوده شود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شکر خدا که از مدد بخت کارساز
* بر حسب آرزوست همه کار و بار دوست
شعر کامل
حافظ
* بر لعل لبت جان ز سر شرق فشاندن
* سهل است ولی زیره به کرمان نتوان برد
شعر کامل
کمال خجندی
* قرب نیکان را نمی باشد سرایت در بدان
* کز شکر شیرین نگردد چون بود بادام تلخ
شعر کامل
صائب تبریزی