کمال‌الدین اسماعیل_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 177 - ایضا له

1. سرورا عرضها نمی باید

2. که به دست سخن بسوده شود

3. شعر آیینه ییست کاندر وی

4. صورت حالها نموده شود

5. هر کجا تخم مردمی کارند

6. خوشۀ شکر از آن دروده شود

7. زنگ این ننگ از صحیفه نام

8. نه همانا که خود ز دوده شود

9. هر که از شاعران طمع دارد

10. به کدامین زبان ستوده شود؟

11. بس که نا گفتنی شود گفته

12. هر کجا این سخن شنوده شود

13. هیچ عاقل به خویش نپسندد

14. هر چه از مال ما ربوده شود

15. هست نقصان عرض و وصمت جاه

16. مال کز سیم ما فزوده شود

17. زشت نبود که آن که کان دارد

18. به گدایی به خاک توده شود

19. چه گشاید ترا از آن صندوق

20. که به حرف هجا گشوده شود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* همراه خود نسیم صبا می برد مرا
* یا رب چو بوی گل به کجا می برد مرا؟
شعر کامل
رهی معیری
* هر کسی را نتوان گفت که صاحب نظرست
* عشقبازی دگر و نفس پرستی دگرست
شعر کامل
سعدی
* سرود مجلس جمشید گفته‌اند این بود
* که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند
شعر کامل
حافظ