کمال‌الدین اسماعیل_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 177 - ایضا له

1. سرورا عرضها نمی باید

2. که به دست سخن بسوده شود

3. شعر آیینه ییست کاندر وی

4. صورت حالها نموده شود

5. هر کجا تخم مردمی کارند

6. خوشۀ شکر از آن دروده شود

7. زنگ این ننگ از صحیفه نام

8. نه همانا که خود ز دوده شود

9. هر که از شاعران طمع دارد

10. به کدامین زبان ستوده شود؟

11. بس که نا گفتنی شود گفته

12. هر کجا این سخن شنوده شود

13. هیچ عاقل به خویش نپسندد

14. هر چه از مال ما ربوده شود

15. هست نقصان عرض و وصمت جاه

16. مال کز سیم ما فزوده شود

17. زشت نبود که آن که کان دارد

18. به گدایی به خاک توده شود

19. چه گشاید ترا از آن صندوق

20. که به حرف هجا گشوده شود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر بهم می‌زدم امشب مژهٔ پر نم را
* آب می‌برد به یک چشم زدن عالم را
شعر کامل
محتشم کاشانی
* رسیدن گل و نسرین به خیر و خوبی باد
* بنفشه شاد و کش آمد سمن صفا آورد
شعر کامل
حافظ
* با خارکشان نشین که اندر دو سه روز
* صد برگ بساخت گل ز یک دستهٔ خار
شعر کامل
انوری