خاقانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 142

1. سخن با او به موئی درنگیرد

2. وفا از هیچ روئی در نگیرد

3. زبانم موی شد ز آوردن عذر

4. چه عذر آرم که موئی درنگیرد

5. غلامش خواستم بودن، دلم گفت

6. که این دم با چنوئی درنگیرد

7. چه جوئی مهر کین‌جوئی که با او

8. حدیث مهرجوئی درنگیرد

9. بر آن رخ اعتمادش هست چندانک

10. چراغ از هیچ روئی درنگیرد

11. ازین رنگین سخن خاقانیا بس

12. که با او رنگ جوئی در نگیرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بید مجنونیم در بستانسرای روزگار
* سر به پیش انداختن از شرم، بار ما بس است
شعر کامل
صائب تبریزی
* تفاوتی نکند قدر پادشایی را
* که التفات کند کمترین گدایی را
شعر کامل
سعدی
* اشک است غمگسار دل داغدیدگان
* شبنم کند خنک جگر گرم لاله را
شعر کامل
صائب تبریزی