خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 478

1. ز شهریار که آید که حال یار بگوید

2. رسد به بنده و رمزی ز شهریار بگوید

3. بعندلیب نسیمی ز گلستان برساند

4. بمرغ زار حدیثی ز مرغزار بگوید

5. هر آنچه گوید از اوصاف دلبران دل رامین

6. ز حسن ویس گل اندام گلعذار بگوید

7. بدان قرار که دلبستگی نماید و فصلی

8. از آن دو زلف پریشان بیقرار بگوید

9. بگو که پرده‌سرا ساز را بساز درآرد

10. مگر ترانه‌ئی از قول آن نگار بگوید

11. کدام ذره که از آفتاب روی بتابد

12. کدام یار که ترک دیار یار بگوید

13. چه سود نرگس سرمست را نصیحت بلبل

14. که هیچ فائده نبود اگر هزار بگوید

15. کسیکه در دم صبح از خمار جان به لب آرد

16. کجا به ترک می لعل خوشگوار بگوید

17. ز نوبهار چه پرسد نشان روی تو خواجو

18. چرا که باد بود هر چه نوبهار بگوید


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* طفیل هستی عشقند آدمی و پری
* ارادتی بنما تا سعادتی ببری
شعر کامل
حافظ
* مگر تو شانه زدی زلف عنبرافشان را
* که باد غالیه سا گشت و خاک عنبربوست
شعر کامل
حافظ
* بیا که قصر امل سخت سست بنیادست
* بیار باده که بنیاد عمر بر بادست
شعر کامل
حافظ