خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 549

1. آن ماه بین که فتنه شود مهر انورش

2. آن نقش بین که سجده کند نقش آذرش

3. بدری که در شکن شود از باد کاکلش

4. سروی که بر سمن فتد از مشک چنبرش

5. مرجان کهینه بندهٔ یاقوت و للش

6. سنبل کمینه خادم ریحان و عنبرش

7. مه سایه پرور شب خورشید مسکنش

8. شب سایه گستر مه خورشید منظرش

9. تابی فکنده بر قمر از زلف تابدار

10. شوری فتاده در شکر از تنک شکرش

11. هاروت در جوار هلال منعلش

12. خورشید در نقاب شب سایه گسترش

13. سنبل دمیده گرد گلستان عارضش

14. ریحان شکفته بر سر سرو سمن برش

15. جان در پناه لعل روان بخش جان فزاش

16. دل در کمند زلف دلاویز دلبرش

17. طوطی شکر شکن شده در باغ عارضش

18. زاغ آشیانه ساخته بر شاخ عرعرش

19. خواجو سرشک اگر چه ز چشمش فکنده‌ئی

20. بر دیده جاش ساز که اصلیست گوهرش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صفای باده روشن ز جوش سینه اوست
* تو چاره ساز خودی آسمان چه خواهد کرد؟
شعر کامل
رهی معیری
* خوش آن که حلقه‌های سر زلف واکنی
* دیوانگان سلسله‌ات را رها کنی
شعر کامل
فروغی بسطامی
* ز خاک آفریدت خداوند پاک
* پس ای بنده افتادگی کن چو خاک
شعر کامل
سعدی