خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 794

1. ای روانم بلب لعل تو آورده پناه

2. دلم از مهر توآتش زده در خرمن ماه

3. از سر کوی تو هر گه که کنم عزم رحیل

4. خون چشمم بدود گرم و بگیرد سر راه

5. چون قلم قصهٔ سودای تو آرد بزبان

6. روی دفتر کند از دیده پر از خون سیاه

7. بسکه چون صبح در آفاق زنم آتش دل

8. نتواند که برآید شه سیاره پگاه

9. می‌کشم بار غم فرقت یاران قدیم

10. می‌شود پشت من خسته از آنروی دو تاه

11. محرمی کو که بود همسخنم جز خامه

12. مونسی کو که شود همنفسم الا آه

13. گر نسیم سحری بنده نوازی نکند

14. نکند هیچکس از یار و دیارم آگاه

15. چشم خونبارم اگر کوه گران پیش آید

16. بر سرآب روان افکندش همچون کاه

17. بگذرد هر نفس آن عمر گرامی از من

18. وز تکبر نکند در من بیچاره نگاه

19. آب چشمت که ازو کوه بماند خواجو

20. روز رحلت نتوان رفت برون جز به شناه

21. فرض عینست که سازی اگرت دست دهد

22. سرمهٔ دیدهٔ مقصود ز خاک در شاه


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بال پروانه اگر پاس ادب را می داشت
* شمع پیراهن فانوس چرا می پوشید؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* کنون نو شود در جهان داوری
* چو موسی بیاید به پیغمبری
شعر کامل
فردوسی
* فارغی از قدر جوانی که چیست
* تا نشوی پیر ندانی که چیست
شعر کامل
نظامی