خیام_دیوانرباعی ها (فهرست)

رباعی شمارهٔ 17

1. این کهنه رباط را که عالم نام است

2. و آرامگه ابلق صبح و شام است

3. بزمی‌ست که وامانده صد جمشید است

4. قصریست که تکیه‌گاه صد بهرام است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تن مسکین من بگداخت چون موم
* دل غمگین من بشکافت چون نار
شعر کامل
فرخی سیستانی
* شرطست نه بر چشمه که بر چشم نشانند
* مانند تو سروی که ز بستان بدر آید
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* بد عهدی عمر بین، که گل ده روزه
* سر بر زد و غنچه گشت و بشکفت و بریخت
شعر کامل
عراقی