محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 342

1. آهوی او که بود بیشه دل صیدگهش

2. می‌گدازد جگر شیر ز طرز نگهش

3. از بدآموزی آن غمزه نمی‌گردد سیر

4. ناز کافتاده به دنبالهٔ چشم سیهش

5. دو جهان گشته به حسنی که اکر در عرصات

6. به همان حسن درآید گذرند از گنهش

7. مه جبینی ز زمین خاسته کز قوت حسن

8. پنجه در پنجهٔ خورشید فکند است مهش

9. وای بر ملک دل و دین که شد آخر ز بتان

10. نامسلمان پسری فتنه‌گری پادشهش

11. چکند گر نکند خانهٔ مردم ویران

12. پادشاهی که به جز فتنه نباشد سپهش

13. محتشم در گذر آن چشم که من دیدم دوش

14. جبرئیل ار گذرد می‌زند از غمزه رهش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* خمار آلوده ام، سود و زیان خود نمی دانم
* به یک پیمانه سودا می کنم دنیی و عقبی را
شعر کامل
صائب تبریزی
* ای عشق پیش هر کسی نام و لقب داری بسی
* من دوش نام دیگرت کردم که درد بی‌دوا
شعر کامل
مولوی
* کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
* باشد که بازبینیم دیدار آشنا را
شعر کامل
حافظ