محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 7

1. که زد بر یاری ما چشم زخمی ای چنین یارا

2. که روزی شد پس از وصل چنان هجر چنین ما را

3. تو خود رفتی ولی باد جنون خواهد دواند از پی

4. بسان شعلهٔ آتش من مجنون رسوا را

5. تو خود رو در سفر کردی ولی صحرا سپر کردی

6. به صد شیدائی مجنون من مجنون شیدا را

7. فرس آهسته ران کاندر پیت از پویه فرسوده

8. قدمها تا به زانو گمرهان دشت پیما را

9. شب تاریک و گمراهان ز دنبال تو سر گردان

10. برون ار از سحاب برقع آن روی مه آسا را

11. خطر گاهیست گرد خرگهت از شیشهای دل

12. خدا را بر زمین ای مست ناز آهسته نه پا را

13. چو میرد محتشم دور از قدت باری چو باز آئی

14. به خاکش گه گهی کن سایه گستر نخل بالا را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* حشمت مبین و سلطنت گل که بسپرد
* فراش باد هر ورقش را به زیر پی
شعر کامل
حافظ
* با خیال او قناعت می کنم، من کیستم
* تا وصالش در دل امیدوارم بگذرد؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* می توان کردن به نرمی راه در دلهای سخت
* رشته از همواری خود غوطه در گوهر زده است
شعر کامل
صائب تبریزی