لینک اشتراک گذاری
کپی شد
محتشم کاشانی_دیوانغزلیات از رسالهٔ جلالیه (فهرست)

شمارهٔ 61

1. به بازی آفتاب را چه گفتم ماه رنجیدی

2. دلیرم کردی اول در سخن آنگاه رنجیدی

3. ز من در باب آن زلف و زنخدان خواستی حرفی

4. چو من از ریسمانت رفتم اندر چاه رنجیدی

5. به تیغت نیم به سمل گشته بود ای ماه مرغ دل

6. چو از تقصیر خویشت ساختم آگاه رنجیدی

7. به کشتن سر بلندم دیر می‌کردی چه گفتم من

8. که بر قدم لباس شوق شد کوتاه رنجیدی

9. دهانت را چه گفتم هیچ بر من خرده نگرفتی

10. ولی این حرف چون افتاد در افواه رنجیدی

11. ز ره صد ره برون شد غیر و طبعت زو نشد رنجه

12. چرا زین بی دل گمره به یک بی‌راه رنجیدی

13. حدیث محتشم بر خاطرت ماند گران اول

14. چو بد تاویل کرد آن حرف را بدخواه رنجیدی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* وه که دامن می‌کشد آن سرو ناز از من هنوز
* ریخت خونم را و دارد احتراز از من هنوز
شعر کامل
وحشی بافقی
* ساقی به چند رنگ می اندر پیاله ریخت
* این نقش‌ها نگر که چه خوش در کدو ببست
شعر کامل
حافظ
* بال پروانه اگر پاس ادب را می داشت
* شمع پیراهن فانوس چرا می پوشید؟
شعر کامل
صائب تبریزی