لینک اشتراک گذاری
کپی شد
محتشم کاشانی_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 104 - وله ایضا

1. ای دل انصاف ده که چون نبود

2. دور از جور خویش شرمنده

3. کز پی هم ز گلشن سادات

4. سه همایون درخت افکنده

5. اول آن نونهال گلشن جان

6. که شدی مرده از دمش زنده

7. گل باغ صفا صفی‌الدین

8. که رخش بر سمن زدی خنده

9. پس ضیای زمان و شمس زمین

10. آن دو نخل بلند و زیبنده

11. که شد اسباب عیش خرد و بزرگ

12. از غم فوتشان پراکنده

13. چون به آئین جد و باب شدند

14. جنت آرا به ذات فرخنده

15. تا دو تاریخ آشکار شود

16. این دو مصراع سزد از بنده

17. دور از بوستان مصطفوی

18. یک نهال و دو نخل افکنده


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* بجای سخن گر بتو جان فرستم
* چنان دان که زیره بکرمان فرستم
شعر کامل
سیف فرغانی
* کمال است در نفس انسان سخن
* تو خود را به گفتار ناقص مکن
شعر کامل
سعدی
* دل صنوبریم همچو بید لرزان است
* ز حسرت قد و بالای چون صنوبر دوست
شعر کامل
حافظ