محتشم کاشانی_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 104 - وله ایضا

1. ای دل انصاف ده که چون نبود

2. دور از جور خویش شرمنده

3. کز پی هم ز گلشن سادات

4. سه همایون درخت افکنده

5. اول آن نونهال گلشن جان

6. که شدی مرده از دمش زنده

7. گل باغ صفا صفی‌الدین

8. که رخش بر سمن زدی خنده

9. پس ضیای زمان و شمس زمین

10. آن دو نخل بلند و زیبنده

11. که شد اسباب عیش خرد و بزرگ

12. از غم فوتشان پراکنده

13. چون به آئین جد و باب شدند

14. جنت آرا به ذات فرخنده

15. تا دو تاریخ آشکار شود

16. این دو مصراع سزد از بنده

17. دور از بوستان مصطفوی

18. یک نهال و دو نخل افکنده


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صحبت ناجنس آتش رابه فریاد آورد
* آب در روغن چو باشد می کند شیون چراغ
شعر کامل
صائب تبریزی
* سعدی به روزگاران مهری نشسته در دل
* بیرون نمی‌توان کرد الا به روزگاران
شعر کامل
سعدی
* داروی تربیت از پیر طریقت بستان
* کادمی را بتر از علت نادانی نیست
شعر کامل
سعدی