مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1150

1. به خدمت لبت آمد به انتجاع شکر

2. که از لب شکرین بخش یک دو صاع شکر

3. تو ارتقا به سخا جو مگو نه گو آری

4. نظر مکن که نیی یافت ارتفاع شکر

5. لب تو است که شکر ز عین او روید

6. نه منتظر که رسید نسیه از بقاع شکر

7. شکر به وقت شکر خوردنت نصیبی یافت

8. که بر مذاق دهان‌ها بود مطاع شکر

9. ببسته‌ای دو لب امروز زان همی‌ترسم

10. که از غم تو بماند ز انتفاع شکر

11. زهی نبات که دارد لب تو کز وی شد

12. امیر جمله نباتات بی‌نزاع شکر

13. دهان ببندم و بسته شکر همی‌خایم

14. که تا به جان برسد خوش به ابتلاع شکر


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* زردرویی می کشم چون نی ز همراهان خویش
* من که از ذوق سفر هرگز کمر نگشاده ام
شعر کامل
صائب تبریزی
* نخل قد تو به باغی که خرامان گردد
* سرو در زیر پر فاخته پنهان گردد
شعر کامل
صائب تبریزی
* آب چشمم مگر از خاک درت چاره شود
* ورنه این سیل پیاپی بکند بنیادم
شعر کامل
فروغی بسطامی