مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 226

1. برفت یار من و یادگار ماند مرا

2. رخ معصفر و چشم پرآب و وااسفا

3. دو دیده باشد پرنم چو در ویست مقیم

4. فرات و کوثر آب حیات جان افزا

5. چرا رخم نکند زرگری چو متصلست

6. به گنج بی‌حد و کان جمال و حسن و بها

7. چراست وااسفاگوی زانک یعقوبست

8. ز یوسف کش مه روی خویش گشته جدا

9. ز ناز اگر برود تا ستاره بار شوم

10. رسد چو می‌زندش آفتاب طال بقا

11. اگر چیم ز چراگاه جان برون کردست

12. کجاست زهره و یارا که گویمش که چرا

13. الست عشق رسید و هر آن که گفت بلی

14. گواه گفت بلی هست صد هزار بلا

15. بلا درست و بلادر تو را کند زیرک

16. خصوص در یتیمی که هست از آن دریا

17. منم کبوتر او گر براندم سر نی

18. کجا پرم نپرم جز که گرد بام و سرا

19. منم ز سایه او آفتاب عالمگیر

20. که سلطنت رسد آن را که یافت ظل هما

21. بس است دعوت دعوت بهل دعا می‌گو

22. مسیح رفت به چارم سما به پر دعا


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ای که دستت می‌رسد کاری بکن
* پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار
شعر کامل
سعدی
* چه خوش باغیست باغ زندگانی
* گر ایمن بودی از باد خزانی
شعر کامل
نظامی
* هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد
* داند که سخت باشد قطع امیدواران
شعر کامل
سعدی