مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 394

1. چشمه‌ای خواهم که از وی جمله را افزایش است

2. دلبری خواهم که از وی مرده را آسایش است

3. بنده بحر محیطم کز محیطی برتر است

4. سنگ و گوهر هر دو را از فضل او بخشایش است

5. باغ و طاووسند هر یک از جمالش بانصیب

6. زاغ را خالی ندارد گر چه بی‌آرایش است

7. صورت ار نقصان پذیرد نیست معنی را کمی

8. عاشق اندر ذوق باشد گر چه در پالایش است

9. بنگر اندر جان که هست او از بلندی بی‌خبر

10. گر چه اندر قالب او در خانه آلایش است

11. شمس تبریزی قدومت خانه اقبال را

12. صحن را افروزش است و بام را اندایش است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* از توکل در حنا مگذار دست سعی را
* قفل روزی گر کلیدی دارد ابرام است وبس
شعر کامل
صائب تبریزی
* بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد
* خیزید ای خوش طالعان وقت طلوع ماه شد
شعر کامل
مولوی
* جهان سر به سر عبرت و حکمت‌ست
* چرا زو همه بهر من غفلت‌ست
شعر کامل
فردوسی