مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 394

1. چشمه‌ای خواهم که از وی جمله را افزایش است

2. دلبری خواهم که از وی مرده را آسایش است

3. بنده بحر محیطم کز محیطی برتر است

4. سنگ و گوهر هر دو را از فضل او بخشایش است

5. باغ و طاووسند هر یک از جمالش بانصیب

6. زاغ را خالی ندارد گر چه بی‌آرایش است

7. صورت ار نقصان پذیرد نیست معنی را کمی

8. عاشق اندر ذوق باشد گر چه در پالایش است

9. بنگر اندر جان که هست او از بلندی بی‌خبر

10. گر چه اندر قالب او در خانه آلایش است

11. شمس تبریزی قدومت خانه اقبال را

12. صحن را افروزش است و بام را اندایش است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آن شعله ایم کز نفس گرم سینه سوز
* گرمی به آفتاب جهانتاب داده ایم
شعر کامل
رهی معیری
* کله ترگ و شمشیر جام منست
* به بازو خم خام دام منست
شعر کامل
فردوسی
* بیگناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق
* یوسف از دامان پاک خود به زندان می شود
شعر کامل
صائب تبریزی