مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 530

1. امروز خندانیم و خوش کان بخت خندان می‌رسد

2. سلطان سلطانان ما از سوی میدان می‌رسد

3. امروز توبه بشکنم پرهیز را برهم زنم

4. کان یوسف خوبان من از شهر کنعان می‌رسد

5. مست و خرامان می‌روم پوشیده چون جان می‌روم

6. پرسان و جویان می‌روم آن سو که سلطان می‌رسد

7. اقبال آبادان شده دستار دل ویران شده

8. افتان شده خیزان شده کز بزم مستان می‌رسد

9. فرمان ما کن ای پسر با ما وفا کن ای پسر

10. نسیه رها کن ای پسر کامروز فرمان می‌رسد

11. پرنور شو چون آسمان سرسبزه شو چون بوستان

12. شو آشنا چون ماهیان کان بحر عمان می‌رسد

13. هان ای پسر هان ای پسر خود را ببین در من نگر

14. زیرا ز بوی زعفران گویند خندان می‌رسد

15. بازآمدی کف می‌زنی تا خانه‌ها ویران کنی

16. زیرا که در ویرانه‌ها خورشید رخشان می‌رسد

17. ای خانه را گشته گرو تو سایه پروردی برو

18. کز آفتاب آن سنگ را لعل بدخشان می‌رسد

19. گه خونی و خون خواره‌ای گه خستگان را چاره‌ای

20. خاصه که این بیچاره را کز سوی ایشان می‌رسد

21. امروز مستان را بجو غیبم ببین عیبم مگو

22. زیرا ز مستی‌های او حرفم پریشان می‌رسد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* مگر خواهد گشادن باغ شاخ ارغوان را خون
* که نرگس تشت زر بر دست و گلبن نیشتر دارد
شعر کامل
سلمان ساوجی
* فضل خدای را که تواند شمار کرد؟
* یا کیست آنکه شکر یکی از هزار کرد؟
شعر کامل
سعدی
* بیخودان از جستجو در وصل فارغ نیستند
* قمری از حیرت همان کوکو زند در پای سرو
شعر کامل
صائب تبریزی