مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 645

1. بار دگر آن آب به دولاب درآمد

2. وان چرخه گردنده در اشتاب درآمد

3. بار دگر آن جان پر از آتش و از آب

4. در لرزه چو خورشید و چو سیماب درآمد

5. بار دگر آن صورت پنهانی عالم

6. از روزن جان دوش چو مهتاب درآمد

7. خورشید که می‌درد از او مشرق و مغرب

8. از لطف بود گر به سطرلاب درآمد

9. بار دگر آن صبح بخندید و بتابید

10. تا خفته صدساله هم از خواب درآمد

11. بار دگر آن قاضی حاجات ندا کرد

12. خیزید که آن فاتح ابواب درآمد

13. بار دگر از قبله روان گشت رسالت

14. در گوش محمد چو به محراب درآمد

15. چون رفت محمد به در خیبر ناسوت

16. نقبی بزد از نصرت و نقاب درآمد

17. از بیم ملک جمله فلک رخنه و در شد

18. وز بیم مسبب همه اسباب درآمد

19. آری لقبش بود سعادت بک عالم

20. زان پیش که اشخاص به القاب درآمد

21. بگشاد محمد در خمخانه غیبی

22. بسیار کسادی به می ناب درآمد

23. از بهر دل تشنه و تسکین چنین خون

24. آن جام می لعل چو عناب درآمد

25. خاموش کن امروز که این روز سخن نیست

26. زحمت مده آن ساقی اصحاب درآمد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* لب عیسی صفتش مرده به دم زنده کند
* گر پرد با پر جان جانب کیوان رسدش
شعر کامل
مولوی
* فغان که در حرم وصل بار همچو سپند
* مرا نشستن و برخاستن یکی باشد
شعر کامل
صائب تبریزی
* نفس سوخته لاله خطی آورده است
* از دل خاک، که آرام در آنجا هم نیست
شعر کامل
صائب تبریزی